Home » Buitenland

Blackwater-game poetst foute geschiedenis weg

‘Beveiligingsbedrijf’ Blackwater zuivert zijn naam met een game waarin de speler een zeer foute geschiedenis goedspeelt.

Arjan Terpstra

Blackwater, weet u nog? Het particuliere Amerikaanse beveiligingsbedrijf dat van schandaal naar schandaal ging en zijn naam noodgedwongen in Xe Services veranderde om na een zwarte periode in Irak met een schone lei te beginnen? De zwarejongensbrigade die onder George W. Bush een miljard dollar aan overheidscontracten in Irak in de wacht sleepte en in recordtijd een slechte naam opbouwde? Blackwater was de club waarvan het personeel in Irak betrokken was bij 195 schietincidenten, en in 163 gevallen het vuurgevecht begon. Personeelsleden die bekend waren bij verslavingsklinieken en psychiaters, en toch dikke dollars konden verdienen in de beveiliging. Waardoor het niet zo gek was dat het misging bij de beveiliging van een Amerikaans konvooi, en de zware jongens het vuur openden op omstanders, ook toen van bedreiging allang geen sprake meer was. Zeventien mensen vonden de dood; verschillende werknemers zijn in de VS tot celstraffen veroordeeld.

Congres

Anderen verschenen voor een commissie van het Congres die private ‘contractors’ onderzocht. Ex-werknemers verklaarden daar onder ede dat het bedrijf in zeker negenhonderd gevallen de Amerikaanse wet op de uitvoer van wapens en militaire technologie had overtreden. We weten het weer? Dat Blackwater, daar komt dus een game van uit. Dit najaar is het mogelijk Blackwatertje te spelen in je luie stoel. ‘Spelers moeten zich al schietend, bewegend en communicerend een weg door zeer moeilijk begaanbaar en onbekend terrein banen’, zegt Blackwaters Erik Prince tegen USA Today. Een Engelse woordvoerder van 505 Games, de uitgever van de game Blackwater, voegde daaraan toe dat het hier ‘een fictionele actie-shooter’ betreft, ‘zonder politieke agenda, die uitgegeven wordt om gamers de uitdagende missies van Blackwater operatives te laten ervaren.’ Amerikaanse critici buitelen over elkaar om hun ongeloof te laten blijken. Jan Schakowsky voorop, een dame die voor de Democraten in het Congres zitting heeft. ‘Blackwater is een huurlingenorganisatie die de veiligheid, reputatie en levens van Amerikanen en Iraki’s ernstig heeft beschadigd, en waarvan de personeelsleden schuldig zijn aan moord. Het idee om een game te spelen waarin deze mensen als held worden neergezet, is fout op elk niveau.’ Critici wijzen erop dat Erik Prince al langer bezig is het geschonden blazoen van zijn organisatie op te poetsen. Naast de game zijn er bijvoorbeeld plannen om een merk voor outdoor reiskleding op te zetten. Behoorlijk brutaal voor een man die zijn Amerikaanse nationaliteit opgaf voor die van de Verenigde Arabische Emiraten, omdat daar geen juridisch uitleveringsverdrag mee bestaat. Zonder die stap zou Prince in de VS vervolgd zijn, zegt Schakowsky. ‘Zijn bedrijf heeft de dood van vele onschuldige mensen op het geweten.’

Kinect

Opvallend is dat recensenten die het spel al mochten spelen, Blackwater over het algemeen omarmen. Het bij kritische gamers geliefde Kotaku.com vond het een ‘verrassend competent spel’, waarbij de ‘meer gevoelige onderwerpen’ goed zijn weggewerkt (er zijn geen burgers te zien in het hele spel, dus je maakt geen kans een onschuldig persoon neer te knallen) en er een titel overblijft waarvan de missies simpelweg spannend zijn. Het spel wordt aangestuurd via Kinect – Microsofts bewegingsbesturingssysteem – en doet dat erg goed voor een first person shooter. ‘Het is meer Hollywood dan Reuters’, schreef Kotaku in het eindoordeel, refererend aan de wereld van film en van nieuwsdiensten.En daarin schuilt het probleem voor veel mensen. Had dit spel geen Blackwater-licentie gehad, dan had het kans gemaakt om tot een grote najaarsverrassing uit te groeien. Maar omdat Blackwater de afzender is en het bedrijf er alles aan doet om de bloederige geschiedenis te vervangen, is het niets minder dan propaganda. Welke versie van de geschiedenis het gaat winnen, is aan de gamer. Doet die niet moeilijk over het oppoetsen van een vies blazoen, of houdt die zich verre van dit soort imagospelletjes?

Dit artikel verscheen op 26 september 2011 in Dagblad De Pers

Leave a reply

You must be logged in to post a comment.