Home » PC, Review

Cargo Commander: ruimteklus voor gevorderden

Mooi spel, het Nederlandse Cargo Commander, voor spelers die goed zijn met PC-besturing. De rest van de wereld blijft hangen in level 2.

Arjan Terpstra

Achievements of geen achievements, dat was afgelopen weken de discussie onder gamebouwers – onder meer gestart door deze blogtekst van Rami Ismael, bouwer van onder meer Super Crate Box. Moet er bij elke prestatie in het spel meteen een digitale trofee bij je totaal worden opgeteld of zijn die digitale schouderklopjes eigenlijk hinderlijk en onnodig?

Voor gamebouwers een zeer relevante discussie, omdat er verschillende vragen onder liggen waar men dagelijks mee bezig is. Hoe prikkel ik spelers om het spel te blijven spelen? Hoe beloon ik ze, en waarvoor? En op welk niveau stel ik die beloningen in? Die vraag is super relevant, omdat de spelers van een spel (als het goed is) zeer verschillend zijn. Er zijn de talentjes die als een raket door de levels schieten en zich dood irriteren aan achievements en er zijn de kneuzen die zelfs de allergemakkelijkste achievements niet halen. Bouw daar maar eens een spel voor.

Nu zijn er in het verleden truuks verzonnen voor het bedienen van spelers van verschillend niveau. Een klassieker is het definieren van instapniveau’s: wil je starten als beginner, gevorderde of expert? Een supersimpel concept, dat het spelletje voor iedereen leuk houdt en in de industrie bijna een wetmatigheid is geworden.

Juist daarom is het jammer dat er geen startniveau’s zijn ingebouwd in het PC-spel Cargo Commander van de Nederlandse studio Serious Brew. Het spel is op Steam te downloaden en draait om een norse kerel die in de ruimte een soort vrachtschip bemant. Met hulp van een sterke magneet kan hij ruimtecontainers naar zich toe slepen, die hij vervolgens onderzoekt op waardevolle goederen. Veel tijd is hem daarbij niet gegund: het onderzoeken van de containers moet vooral snel en vaardig, want er openen zich de hele tijd ‘wormgaten’ die de missie in gevaar brengen – reden voor de vrachtlader zo snel mogelijk naar zijn eigen schip terug te keren.

Een mooi spelidee dat goed is uitgewerkt: het eenzame verblijf op het ruimtestation is lekker vet in beeld gebracht, tot aan humoristische emails van een verre (en niet echt bezorgde) vriendin aan toe. Ook is het idee van het doorzoeken van containers goed gevonden: die zijn elke keer anders van indeling en bergen vanzelfsprekend niet alleen waardevolle spullen maar ook gespuis dat de eigen container verdedigt.

Een mooi spel dus, zouden we hier graag opschrijven. Helaas weten we dat niet zeker omdat we niet verder dan level twee komen. Ondergetekende is niet zo’n PC-gamer en heeft vingers die staan naar controllers en touchscreen interfaces. Kneuzenvingers, die op de een of andere manier de rechter- en linkermuisknop telkens door de war halen en die telkens opnieuw moeten zoeken waar de ‘E’ ook alweer op het toetsenbord zit.

Cargo Commander is niet bepaald vergevingsgezind ten opzichte van dit soort gamers. Er worden containers aangeboden met ingewikkelde indelingen, soms vier op een rij, waar je dan supersnel op zoek moet naar een of ander krat met inhoud, onder enorme tijdsdruk van een aankomend wormgat, die dreigt de hele containerketen op te slokken, met de ruimteman erin. Spannend, dat wel, maar onhaalbaar voor een speler met twee linker PC-handen en een muisfobie.

En dus gaat onze ruimteman telkens opnieuw dood, min of meer op hetzelfde moment, en komen er geen achievements meer bij vanwege het gebrek aan variatie in het spelaanbod. Gevolg, voor de povere PC-gamer: de interesse ebt weg, het spel bloedt dood en de PC gaat weer uit om snel iets op een console te gaan spelen. Daar kan geen achievement iets aan veranderen.

O, de website Destructoid kwam een stuk verder met dit spel en schreef er deze recensie over, voor als je wilt weten wat er na level twee gebeurt.