Home » Review, Wii/Wii U

Lego City Undercover: bouwen aan een eigen wereld

Lego en videogames: dat hing lang samen met het namaken van filmtitels. Met Lego City: Undercover gaat de Deense steentjesschuiver voor het eigen succes.

Arjan Terpstra

Lego en videogames, is er een gelukkiger huwelijk tussen speelgoed en spelletjes? Het succesvolle bouwen-en-spelen concept van het speelgoed werkt ook in gamevorm heel goed. Sinds 1997 zijn tientallen Lego-games gelanceerd, waarbij de laatste jaren vooral de combinatie met filmthema’s succesvol was. Van Lego: Star Wars tot Lego: Pirates of the Caribbean: allemaal verkoophits, en hoewel de recensies nooit lyrisch waren, was er altijd respect voor de degelijke gameplay en vrolijke spelwereld.

Ondanks het succes is het voor Lego altijd een beetje zoeken geweest naar de juiste strategie op het terrein van video-games. De filmgames zijn natuurlijk Lego spellen, maar ze zetten de filmtitels centraal, niet de bouwsteentjes. Dat is mooi, maar kijk je naar de eerste Lego-games (met titels als Lego Racer), dan zijn die allemaal rond Lego-werelden opgebouwd. Daar spreekt een bepaalde ambitie uit, net als uit pogingen Lego online te krijgen in bijvoorbeeld Lego Creator: plastic blokjes alleen zijn niet langer genoeg als kinder-speeltijd concurreert met digitale verlokkingen.

Vandaar dat twee jaar geleden voor het laatst werd geprobeerd het gat tussen spelen en gamen te sluiten. Lego Universe was een ambitieuze online speelwereld waar kinderen eindeloos op avontuur konden. Een eigen titel dus (wel met hulp van een externe studio), waarin Lego centraal stond. Ondanks grote investeringen bleef dat zonder succes: vanwege tegenvallende inkomsten werd afgelopen december de stekker uit het project getrokken, en leek de weg naar eigen succes afgesneden.

LC01Met de lancering van Lego City: Undercover voor Nintendo’s Wii U wordt opnieuw een poging gewaagd. En nu lijkt Lego alles goed te doen. Geen experimenten met online betaalmodellen als bij Universe, maar gewoon een game in een doosje. Geen filmtitel als basis, maar een eigen verhaal over politieman Chase McCain, die undercover gaat om een grote schurk te ontmaskeren. En geen filmdecors om in rond te springen, maar ‘Lego City’, dat Lego-liefhebbers kennen als een prominente productlijn in de speelgoedwinkel.

De overbekende wereld van brandweerauto’s, politiebureau’s, treinen en graafmachines heeft dit keer de hoofdrol. Al die elementen zijn 1:1 in de spelwereld terug te vinden: wat je in de winkel koopt als bouwpakket, rijdt ‘in het echt’ in het spel rond, wat zeker voor kinderen een feest voor het oog is. Voor de tweede keer in Lego-spellen is die wereld overigens een ‘open speelwereld’: je kunt feitelijk gaan en staan waar je wilt en overal zijn auto’s beschikbaar om je van A naar B te brengen. ‘Grand Theft Auto junior’ wordt het al genoemd, en daar zit wat in: de open speelwereld van de gewelddadige Grand Theft Auto-reeks, vertaald naar een titel die ook voor kinderen heel geschikt is.

‘Ook’, want hoewel het spel vanaf zeven jaar gespeeld kan worden, valt er voor volwassenen flink te genieten. Voor een groot deel is dat op het conto van TT Games te schrijven, de Britse gamestudio die alle Lego-filmgames bouwde. Omdat zij al langer aan spellen bouwen die ongeveer hetzelfde zijn, werkt alles als een zonnetje. Gameplay, humor in het spel, de timing van gebeurtenissen, alles werkt zoals het in games altijd zou moeten werken maar bij haastklussen nooit doet.

En dus vind je in Undercover veel vertrouwde elementen terug die in eerdere Lego-titels werden uitgeprobeerd. Het ‘water’ uit Pirates of the Carribean bijvoorbeeld (zeer lastig te programmeren als je er op een overtuigende manier poppetjes in wilt laten duiken en zwemmen), of het blokjesspoor om je auto naar een doel te navigeren uit Lego: Batman2 Super Heroes. Nieuw is het gebruik van het ‘tweede scherm’ van de Wii U, waarvan de integratie met wat je op je televisie ziet naadloos is. Krijgt Chase op je tv een telefoontje op zijn tabletcomputer, dan begint het apparaat in je hand te rinkelen en ziet de speler wat Chase ziet. En moet er een foto gemaakt worden van een bende dieven, dan richt je als speler je Gamepad op het scherm – en daarnaast, waar de Lego-wereld zogenaamd doorloopt.

LC02Alles bij elkaar genomen is Lego City: Undercover een fijn spel, dat eigenlijk nergens verveelt. Heb je geen zin in de missies van Chase McCain, dan wijk je gewoon van de route af en kun je een ‘freerunning-parcours’ over de daken doen, voor bonus-stenen. Heb je stenen genoeg, dan zoek je een ‘bouwstation’ op waar je voer- en vaartuigen kunt bouwen. Waarmee je vervolgens een race door de stad begint tegen City-bewoners met soortgelijke bouwsels. Er zijn minigames als basketballen en het zoeken van speciale items. Of anders verbouw je de dinosaurussen in het museum even, of sloop je een vliegtuig op de landingsbaan? Met Lego kun je ten slotte alles maken? Of die slogan klopt of niet: Lego City: Undercover komt prettig dicht bij dat ideaal in de buurt.

Dit artikel verscheen eerder bij De Nieuwe Pers

LC3